O chmurze dziś mówi się w kontekście nowoczesnych technologii przechowywania danych. Ten kto przechwyci chmurę z cennymi danymi, ten ma władzę nad piorunami i może ciskać gromami, dopóki nie pokonają go jacyś sprytni hakerzy. Ale my tu pokażemy pewnego chłopaka, który nazywa się „Święta Chmura” i przechowuje w niej bolesne wspomnienia a na dodatek dzięki swojej chmurze widzi umarłych i może się z nimi komunikować. Wszystko zaczyna się od tragicznego wypadku, w którym ginie brat Charliego, Sam. Jego młodszy, kochany brat, który tak bardzo kochał baseball. Pijany kierowca ciężarówki niczym taran miażdży samochód, w którym właśnie jadą Charlie i Sam. Sam ginie na miejscu, a Charlie przez krótki czas znajduje się w zawieszeniu między życiem a śmiercią. W końcu powraca do żywych, ale od tej pory naznaczony jest dziwną melancholią, w której widzi tych, których już nie ma na świecie, w tym swojego brata. Schizofrenia? Może jest on wciąż w pół umarły? Na swój sposób żegna się z dawnym życiem...

  Zdążyć przed panem Bogiem, ugasić ten bólu ogień, przeciąć w porę cierpienie, być tym, który przynosi ukojenie. Oto moja misja, moje postanowienie. Widzę więcej ponad tymi chmurami, nie karz mnie swoimi małostkowymi zarzutami. Daj mi działać jak działałem. W dwadzieścia lat po premierze legendarnego filmu „Siedem” powrócono do konceptu filmu kryminalnego, w którym morderca wodzi za nos policjantów i swoimi zbrodniami „poprawia” boski porządek. Wcześniej to Kevin Spacey, niczym krwawy kaznodzieja wskazywał ludzkości „siedem grzechów głównych”. Aby być bardziej dosadnym stosował do swojej „ewangelii” krwawy atrament pochodzący z ciał nieszczęsnych grzeszników. Dobrze wiedział, że ludzkością można tylko wstrząsnąć poprzez brutalne zbrodnie. Mimo, ze został ujęty przez starego policjanta, (figura mistrza) Morgana Freemana i jego niecierpliwego ucznia, czyli Brada Pitta, to i tak zapewnił sobie ponurą sławę na wieki. Im bardziej brutalne morderstwa popełnione wedle jakiejś filozofii...

      Poznajcie Alicję Strzałkowską, ambitną, młodą kobietę, która chce coś w życiu osiągnąć. I nie jest to puste gadanie. Alicja ma plan. Dobrze zarobić w Anglii, może nawet dostać obywatelstwo, potem zarobić na bilet do Nowego Jorku, tam zatrudnić się jako dziennikarka, a potem założyć własne wydawnictwo. Jak Alicja ma się dostać do tej krainy czarów, gdy nagle jej kandydat na męża, dobrze sytuowany lekarz mamimsynek rezygnuje z fikcyjnego ślubu? Alicja dowiaduje się o tym już na miejscu, w Anglii i nie wie co ma robić. Przypadkowo spotyka u lekarza obolałego pacjenta Aidana Carey’a, który również ma problemy, właśnie mu skradziono motor i towar (kasety porno), za które teraz musi zapłacić szefowi. Aidan to zupełne przeciwieństwo Alicji. Gdy ona wszystko układa w grafiku, przechodzi z jednego punktu planu do następnego, dobrze wie, gdzie będzie za pięć lat, on w swoim notatniku rysuje portrety napotkanych ludzi, to artysta, rysownik o bardziej spontanicznym sposobie b...