TYLKO STRACH        Ten film obok „Pętli”, „Żółtego szalika”, „Pod Mocnym Aniołem” czy „Powrotu do tamtych dni” wpisuje się w nurt kina „procentowego”, gdzie kamera z filtrem denka od butelki bardzo wnikliwie przygląda się bohaterce tego dramatu. Redaktor Katarzyna Sosnowska z racji tego, że często występuje przed kamerami jako dziennikarka, czuje na sobie zawsze czyjeś ciekawskie oko, przed którym próbuje ciągle grać lepszą niż jest w rzeczywistości. To ją w końcu doprowadziło do tego, że najczęściej widziała siebie lepszą i silniejszą po kilku głębszych kieliszkach. Na odwagę, na ambicję! Zdrowie! Aż w końcu rozbiła się na kawałki. Minęło trochę czasu. Terapia, odwyk. Teraz próbuje wrócić, wziąć głębszy oddech, złapać równowagę. Wyplątać się z tych sieci, które ciągnęły ją jak kukiełkę w zbyt wiele różnych stron. Ale oczywiście nie jest to proste. Oka kamery nie da się tak łatwo oszukać, jak naiwnego przyjaciela, który daje kolejną szansę. Od razu widać trzęsąc...